Jag måste säga att jag är imponerad av Victoria som lyckas gå i dessa ...och med en unge i handen dessutom.

Vad kan vara bättre en "inbyggd historia" i varan eller föremålet man skapat i smedjan? Stål kommer ur jord och berg och raffineras i stora anonyma bruk nu för tiden. Materialet du köper i butiken eller på en skrot saknar mer eller mindre "själ". Nu är det just "själ" som man "bygger in" i en handsmidd vara eller produkt och då skapar ett större värde i stålet. Kan man dessutom få del av stålets tillverkningsbruk eller någon annan historia kring stålet man använder tillför man enu en dimension och värde till processen.

Foto Ludwig

Mycket av dagens stål återcirkuleras via skrotfirmor till bruk som smälter om stålet. Det transporteras långa sträckor och passerar ibland många länder. Järnbruken i Sverige har alltid haft stor betydelse för landets välfärd och därmed ekonomin. Rent tekniskt har utvecklingen gjort att det som för några hundra år sedan producerades av mängder av stålbruk numer utvinns i en handfull bruk i landet.Tillverkningsmetoderna har förfinats och stålet massproduceras i stora likriktade processer för att bli så billigt och bra som möjligt. Lancashirprocessen var och är en av de tillverkningsmetoder som skapar det "renaste" stålet med en mycket liten halt av kol i och därmed en hög halt av järn.

 Bild på Granbergsdals järnstämpel

Numer finns det ingen storskalig tillverkning kvar av detta stål utan det sker endast i småskaliga bruk utomlands. Dock finns det mängder av Lancashirejärn kvar runt om i landet. Detta stål användes förr flitigt vid olika byggnationer och konstruktioner, bl.a som stödband runt skorstenar eller runt vattenledningsrör i trä som ledde vattenkraft till turbiner. På grund av den låga kolhalten och höga halten järn lämpar sig just Lancashirejärn utmärkt vid handsmide i ässja vid hammare och städ, det blir mjukare helt enkelt och kräver mindre energi för att omformas mellan hammare och städ.

Förr i tiden stämplade man dessutom stålet som tillverkades vid de olika bruken i landet. Det finns drygt 2700 olika stämplar från ca 1000 tidigare verkstäder (hyttor, stångjärnsbruk och manufakturverk mm). Att stämpla stålet var en kvalitetsgaranti och borgade för att stålet som Svergis exporterade var av fullgod kvalitet. Detta innebär dessutom att man kan "spåra" materialet i viss mån och en handsmidd galge eller ett skohorn får enu ett värde eftersom materialet kan vara av samma typ som det som en gång tillverkades i exempelvis Björneborg eller Granbergsdal. Många stämplar finns registrerade och avbildade i den fantastiska skriften "SVENSKA JÄRNSTÄMPLAR".

 Bild på Björneborgs järnstämpel

Så kommer du över ett parti Lancashirejärn skall du skatta dig lycklig och "vårda det ömt". Vet du dessutom dess historia och det är stämplat med en "järnstämpel" blir det en mer intressant.

Just nu har en av våra medlemmar Olof Nilsson, SCB,  "räddat" en hel massa utmärkt Lancashirejärn som kommer från masugnspiporna i Björneborg som just nu håller på att rivas. Uppförda på 1850-talet och tagna ur drift 1954. Det är dessa masugnspipor som syns på bilden nedan! En del av detta kommer att finnas med på träffen i Granbergsdal nu i september i "Iron in the Hat", du kan vinna lite av detta järn alltså! Dessutom finns det möjlighet att köpa av järnet i butiken på Antracit under en begränsad tid för avhämtning i Granbergsdal det också...

Johan

Björneborg som orten beskriv på Wikipedia

"Björneborg är en gammal bruksort. 1656 anlades den första hammarsmedjan vid Vismans utlopp i sjön Vismen. Bruket bestod länge av två stångjärnshamrar, men under 1830- och 40-talen byggdes verksamheten ut. I början av 1870-talet skedde nästa stora utbyggnad. Då tillkom bessemerverk, stålsmedja med 14 ånghamrar, gjuteri, mekanisk verkstad samt en modern dubbelmasugn med uppsättningsmål efter Charlevilles konstruktion. Bruket kom att vara i familjen Nordenfeldts ägo i flera decennier, tills det 1895 såldes på exekutiv auktion för 640 000 kr till Värmlands enskilda bank. 1898 ombildades bruket till Björneborgs Jernverks AB. År 1905 bestod verksamheten av bessemerverk, två masugnar, 2 konvertrar, 2 rostugnar m. m., ånghammarsmedja med 9 ånghamrar, gjuteri med 2 kupolugnar och mekanisk verkstad samt ångsåg."

Gamla smedjan i Björneborg Foto tillhandahållet av Scana via SCB

Hyttan Foto tillhandahållet av Scana via SCB

Ur Svenska Järnstämplar

"Eftersom järnet var landets viktigaste exportvara från 1500- talet och framåt, var det viktigt att stadsmakten kunde upprätthålla ett gott rykte om ett bra exportjärn. Därför inrättades en statskontroll, som gick under namnet "järnvräkeriet". De äldsta föreskrifterna om järnvräkning härrör från 1604. Viktigast var att kontrollera den färdiga exportvaran stångjärnet.

I rikets exporthamnar uppfördes järnvågar, där stångjärnet vägdes och undergick kvalitetskontroll. Kontrollen tillgick så att man i en brytstolpe böjde varje järnstång till en halvcirkel. Om stången brast, blev den "vräkt" kasserad, och fick inte säljas. För att man vid kontrollen skulle veta vem som tillverkat järnet, måste det vara stämplat med en tillverkarstämpel. Dessa Tillverkarstämplar var inregistrerade och avbildade i stämpelböcker. De äldsta stämpelböckerna är från 1711 men sannolikt är många järnstämplar långt äldre. I stångjärnet slogs stämpeln in. Tackjärnet tappades i tackjärnsformar där stämpeln var anbragd."

Läs mer i butiken om Lancashirejärn i butiken...Klicka här!

]]> http://krolikowskimateusz.wordpress.com/?p=79 Sat, 23 Aug 2008 22:17:48 +0000 krolikowskimateusz http://krolikowskimateusz.da.wordpress.com/2008/08/23/flota-swinoujscie-1-0-stal-stalowa-wola/

Hydrauliczna prasa zaginająca (prasa krawędziowa) pozwala na świadczenie usługi krawędziarką jak gięcie, zaginanie blach pod różnym kątem wzdłuż linii narzędzi kształtujących. Nowoczesne krawędziarki, dzięki systemowi sterowania cyfrowego pozwalają na otrzymanie nieograniczone liczby powtarzalnych elementów. Prasa krawędziowa daje możliwość gięcia blach o szerkości nawet ponad 3m i grubości do 5 mm.

W zależności od potrzeb można zamówić każdą ilość elementów, a nowoczesna technika daje szansę na wykonywanie elementów nie tylko prostych, ale także skomplikowanych i niestandardowych.

Konstrukcje stalowe zazwyczaj kojarzone są z dużymi obiektami przemysłowymi jak hale, wiaty, zadaszenia. Ale stal, to także świetny materiał do produkcji lekkich konstrukcji stalowych:

• schody wewnątrz budynków
• schody przemysłowe
• schody przeciwpożarowe zewnętrzne i wewnętrzne
• balustrady
• elementy odbojowe, osłonowe
• okna
• kraty
• ogrodzenia
• uchwyty

Stal jest także wdzięcznym materiałem do konstrukcji inżynierskich jak regały magazynowe, banery reklamowe, maszty pod tablice reklamowe, pylony reklamowe, konstrukcje wspierające estakady czy ciągi technologiczne.

Szli długim, wąskim korytarzem. Po chwili trafili na pierwsze stanowisko.
- Tutaj dostaniesz swoją nową twarz. Będzie najpiękniejsza na świecie.
Powiedziała kobieta.
Kazała mu połknąć tabletkę, gdy tabletka rozpuści się w jego organizmie twarz chłopaka nabierze nowych rysów (nie pytajcie jak będzie wyglądać, bo to mało istotne. Będzie przecież najpiękniejsza na świecie…).
Tuż obok, znajdowało się drugie, odpowiedzialna za budowę ciała. Młodzieniec znowu połknął tabletkę, po której jego ciało miało nabrać najwspanialszych kształtów, jego mięśnie miały być najsilniejsze…

Kobieta oprowadziła go po wszystkich działach. Kolejno dostał:
- najlepszy charakter
- największą wiedzę ze wszystkich dziedzin życia
- najmodniejsze i najdroższe zarazem ubrania
Od odwiedzenia tego magicznego miejsca stał się także najbogatszym człowiekiem na świecie, gra najlepiej na wszystkich instrumentach, które człowiek wykonał. Żeby nie przedłużać chłopak ma wszystko, co zaczyna się od „naj” i jest dobre.

Na koniec chłopak podpisał się w księdze osób idealnych, które odwiedziły ten zakątek i z szarych ludzi stali się najlepsi.
Gdy zbliżał się do wyjścia w samotności zaczął się zastanawiać nad pojęciem idealności i bycia najlepszym.
- skoro ja jestem najbogatszy, a była tu masa osób przede mną to jak oni też mogą być najbogatsi? Jeżeli ja jestem najprzystojniejszy to jak inny może także być najprzystojniejszy? Jak wyglądają zawody sportowe, jeżeli każdy jest najsilniejszy, najszybszy, najdoskonalszy?
Zaczął wyobrażać sobie sytuacje, w których w nieskończoność wybiera się Miss Świata, bo jak wybrać tą najpiękniejszą, jeżeli wszystkie są najpiękniejsze?
Takich sytuacji ukazało mu się więcej.

Stanął przed wyjściem, nieśmiało uchylił drzwi. Miał zobaczyć najpiękniejsze miejsce na świecie, które wybrał sobie podczas „udoskonalania się”, nim jednak je ujrzał poczuł dziwny zapach.
- Co tak śmierdzi? Przecież chciałem, abym po wyjściu znalazł się w pięknej nadmorskiej miejscowości.
Otworzył drzwi do końca. Już wiedział skąd ten dziwny zapach.
Przed sobą miał niekończące się wysypisko śmieci, na którym w oddali coś się ruszało. Znajdowały się tam postacie z jego wizji. Dwóch najsilniejszych zapaśników walczyło w stosie zużytych opon i żaden z nich nie potrafił położyć rywala na ziemi, kilku himalaistów wspinało się na sterty lodówek, wszyscy zdobywali szczyt jednocześnie, grupka kobiet wymieniała się przepisami jednak żadna nie umiała zaskoczyć swoich koleżanek, bo one już te przepisy znały.

Pokonywał stosy śmieci i idealnych, czuł się zagubiony, wiedział, że na nic mu jego „naj” skoro i tak nikt nie zwróci na niego uwagi. Mijając pralki, kuchenki, butelki, lalki, wiertarki, papierki po cukierkach, stalowe kraty, narty, Trabanty, gokarty, piękne panny, modelki, kelnerki, cheerleaderki, tancerki, szwaczki, sprzątaczki i panów pięknych, misterów, modelów, testerów mikserów, bokserów, monterów rowerów doszukał się prawidłowości. Cały ten śmierdzący mini światek stał się idealnie współgrającym organizmem. Tętniące własnym życiem śmietnisko, wszystko było do siebie dopasowane. Idealne z nieidealnym, idealne nie-idealności z nie-idealnymi niegdyś idealnościami. Uzmysłowił sobie, że w prawdziwym życiu nie ma miejsca dla ideałów i że każdy musi być inny i wyróżniać się czymś szczególnym i że nie można mieć wszystkiego. Zrozumiał, że dla ideałów jest tylko jedno miejsce – wysypisko śmieci, bo, do czego oni się nadają, jeżeli wszyscy są idealni? Jeżeli nie mogą z sobą rywalizować, bo rywalizacja ta trwała by w nieskończoność i nie wyłoniłaby zwycięzcy?

Gdy już wszystko pojął zaczął zastanawiać się nad tym skąd on się tam wziął, jednak nie trwało to długo, ponieważ zaczął dzwonić budzik, który w chwilę uzmysłowił mu, że to tylko zły sen…
Po obudzeniu się w pośpiechu pobiegł do łazienki, przemył twarz, spojrzał w lustro. Ujrzał siebie, jakim był przed snem. Ucieszył się z tego faktu i obiecał sobie, że już nigdy nie pomyśli o tym, co by było gdyby był idealny…

Sjekk ut selv:

Nej nu ska jag lägga mig ner och ha lite ågren över telefonen...

Badkaret i glas och stål från Wasauna är kanske inte så brukbart - men snyggt.

Miałem pomysł, miałem ideę, która urodziła sie we mnie pewnego wieczora. Zupełnie inną od martwego łosia. Lecz kobieta, bo to one przyczyniają sie do upadków mocarstw, nie pozwoliła mi mojego geniuszu przelać na papier, przez co nikt już nie pozna tej wspaniałej myśli, która odeszła równie szybko, co się zjawiła. Gnije teraz na cmentarzysku pomysłów o których wszyscy zapomnieli. Ale ja chciałem, chciałem stworzyć coś wielkiego, wspaniałego, lecz pozostały mi tylko krótkie urywki z życia doczesnego. Nic specjalnego, ale z braku tak zwanego laku, tonący brzytwy się chwyta. I tu jest pies pogrzebany. Więc skoro nie mam nic innego to opiszę atrakcje Warszawy. Nie żebym to miasto lubił. Nie lubię, nie mieszkam w nim, nie znam go. Dlatego mogę popuścić wodze fantazji. A więc hokus pokus:

.

Szklana ameba

Szklane ameby są stworzeniami dość płochymi i drobnymi. Przeważnie mają rozmiary dużej dziurki nosowej, co czyni je olbrzymami wśród innych amebowatych, które osiągają wielkości od pół milimetra do milimetrów trzech, zaś ich odwaga dorównuje tej spotykanej u irlandzkich leprechaunów (mylnie tłumaczonych jako leprokonusy). Lecz ten warszawski osobnik jest zdecydowanie od innych jego rodzaju. Ma wysokość kilku pięter, ślinotok i chęć opanowania świata, przez przykrycie wszystkiego na swej drodze masywnym cielskiem pokrytym szklanymi, trójkątnymi płytami, zwanymi szybami. Póki co - ameba szklana pokryła budynek Złotych Tarasów, lecz w każdej możliwej chwili może kontynuować podbijanie świata. Uważajcie na siebie!

.

Balonowe niebo

Zjawisko atmosferyczne dość rzadko spotykane na świecie. Co prawda urokiem nie dorównuje zorzy polarnej, ale i tak jest bardzo ładne. Pierwsze wzmianki o tej anomalii pogodowej pojawiały się w staroegipskich papirusach między opisami dziesięciu plag, a cudami zwierzogłowych bogów: "Później wiatr północny przyniósł balony. Balony przyleciały (...) i pokryły firmament całego nieba. I barwną się stało niebo od balonów w takich ilościach. Balony przegnały wszelki deszcz z nieba i wszelki smutek z twarzy, który pozostał po deszczu." Nawet dzisiaj ciężko znaleźć uzasadnienie tego zjawiska.

.

Pańska skórka

Na początku zwana skórką panieńską. Jest to tradycyjny cukierek Warszawski (dokładnie pochodzący z Pragi), sprzedawany tam głównie na cmentarzach podczas Święta Zmarłych, na jarmarkach i festynach. Dawniej uznawany za słodycz dla biedaków, oraz za lekarstwo na kaszel. Osobiście spróbowałem i stwierdzam, że całkiem niezłe. Trochę mi przypomina w smaku watę cukrową oraz (nawet bardziej) rachatłukum (choć to dopiero sobie uświadomiłem, kiedy przeczytałem historię pańskiej skórki). Jak ktoś będzie miał okazję to polecam spróbować. Może nie wygląda zbyt ciekawie, ale jest niezłe.

_

Kaczki

Tak - kaczki. Nie łabędzie. Nie pawie w łazienkach (brzmi dwuznacznie, wiem), nawet nie gołębie, tylko kaczki. Co w nich fajnego? Pływają po betonowym bajorze wypełnionym śmieciami i całym możliwym syfem, łącznie z morderczymi bakteriami. Pływają, składają jaja z których rodzą się przyszłe pokolenia kaczek, a od czas do czasu się gwałcą. Ot tak - dla podtrzymania gatunku. Byłem świadkiem takiej sceny okrutnej i drastycznej. Cztery kaczory z szerokimi, zielonymi karkami, zasadziły się na biedną szarą kaczuszkę-biedaczkę. Każdy po kolei jej, z braku lepszego słowa, dosiadał na wodzie, podtapiając ją i kopulując. Kaczka oczywiście, jak to młoda dama, wyrywała się oprawcom, odlatywała, uciekała i starała się chronić, lecz niestety nie mogła wiele poradzić. Musiała co chwilę wracać do gwałcicieli, gdyż pływali oni w pobliżu jej biednych, samotnych dzieci. Wracała, została wykorzystana, uciekała, wracała... Błędne koło gwałtu. Biedna kaczka.

_

KFC

Atrakcja bez której nie ma zjazdu w Warszawie. Tak przynajmniej mi się wydaje. Bo właśnie tutaj, pod wpływem Napoju z dolewką, dwóch Longerów i małych frytek można tworzyć i wymyślać całkowite fantasmagoryzmy. A to ktoś zrobi Teatrzyk Martwych Płodów (niestety wówczas mnie nie było, więc nie wiem co to za frajda), a to narzeka się na poziom takich rzeczy jak Sexi Flexi czy gruby, młody Murzyn śpiewajacy o pięknych kobietach. Czasem pod wpływem Qurrito, niejaki Robert S. wpadnie na pomysł nalania do kubka z dolewką wszystkiego co tylko jest dostępne w KFC, tworząc tym samym miksturę zmieniającą smaki, kolory i stan umysłu degustatora. Co w prostej linii prowadzi do strzelania słomkami, następnie ich *pyk*ania, a potem zmieniania zużytych słomek w "Dwugarbnego Wielbłąda Salvadora Dali".

_

Burak

Zwany również Al-Buraq ( البُراق ). Rumak Mahometa, którym ten udał się w podróż do nieba oraz do Jerozolimy, gdzie spotkał się z archaniołem Dżibrilem, znanym również chrześcijanom i Żydom pod imieniem Gabriel. Burak był przedstawiany z białymi skrzydłami przy kopytach oraz czasem z twarzą kobiety zamiast końskiego pyska. Oczywiście koń był stworzeniem boskim, które przed Mahometem służyło także, między innymi, Abrahamowi. Z czego oczywiście wynika, że nazwanie kogokolwiek burakiem, czy raczej Burakiem, jest powodowane szacunkiem do nas, a nie jego brakiem. Buraka można spotkać praktycznie w każdym Warzywniaku i w Warszawskim Muzeum Etnograficznym.

_

Oczywiście atrakcji w Warszawie jest więcej, ale nie będę tutaj o nich pisał. Jeżeli ktoś będzie chciał znaleźć w stolicy trochę więcej niż beton, stal i szkło to może mu się uda. Oczywiście jest to strasznie ciężkie, ale wykonalne. A jeśli nawet nie chce mu się ruszać tyłka i lecieć do Warszafki (Warszafka płonie, Warszafka płonie) to niech chociaż poszuka atrakcji w swoim własnym mieście. Na pewno coś znajdzie.

_

Dwugarbny Wielbłąd Salvadora Dali z Olą w tle